مستقر در آنجا ، مدينه را آزاد ساخته ، آنگاه با آزادسازى دو حرم مكه و مدينه ، فتح حجاز و تسلط بر منطقه خاتمه مىيابد . برخى از روايات خاطرنشان مىسازد كه آن حضرت ، پس از پيروزى بر حجاز راهى جنوب ايران مىشود و در آنجا با سپاه ايران و توده‌هاى مردم آن سامان به رهبرى خراسانى و شعيب بن صالح برمىخورد آنان با وى بيعت كرده و با همرزمى يكديگر با قواى دشمن در بصره به پيكار مىپردازند كه سرانجام به پيروزى بزرگ و آشكارى دست مىيابند . سپس امام ( ع ) وارد عراق گرديده و اوضاع داخلى آنجا را پاكسازى مىكند و با درگيرى با بقاياى نيروهاى سفيانى و گروهكهاى متعدد شورشى آنها را شكست داده و به قتل مىرساند . آنگاه عراق را مركز حكومت و كوفه را پايتخت خود قرار مىدهد ، و بدين‌سان ، يمن ، حجاز ، ايران ، عراق و كشورهاى خليج‌فارس يكپارچه تحت فرمانروائى آن حضرت درمىآيد . * * * روايات يادآور اين معناست كه نخستين جنگى را كه حضرت مهدى ( ع ) پس از فتح عراق به آن اقدام خواهد نمود جنگ با تركان است : « اول لواء يعقده يبعثه الى الترك فيهزمهم » نخستين سپاهى كه حضرت مهدى ( ع ) تشكيل مىدهد لشكرى است كه به سوى تركها گسيل داشته و آنها را شكست مىدهد . و ظاهرا مقصود از تركان ، روس‌ها است كه بعد از جنگ جهانى با روميان يعنى غربيها ضعيف و ناتوان مىشوند . و امام ( ع ) پس از تجهيز ، سپاه بزرگ قومش را راهى قدس مىگرداند ، در اين هنگام سفيانى در برابر آن حضرت عقب‌نشينى مىكند تا اينكه لشكريان حضرت مهدى ( ع ) در « مرج عذراء » نزديك دمشق فرود مىآيند ، و گفتگو و مذاكراتى ميان آن بزرگوار و سفيانى انجام مىپذيرد ، امّا موضع سفيانى در مقابل آن حضرت ضعيف است بخصوص كه موج گستردهء مردمى به آن حضرت گرايش پيدا مىكنند . به‌گونه‌اى كه روايات نشان مىدهد ، سفيانى در برابر آن حضرت عقب‌نشينى مىكند تا اينكه لشكريان حضرت مهدى ( ع ) در « مرج عذراء » نزديك دمشق فرود مىآيند ، و گفتگو و مذاكراتى ميان آن بزرگوار و سفيانى انجام مىپذيرد ، امّا موضع سفيانى در مقابل آن حضرت ضعيف است بخصوص كه موج گستردهء مردمى به آن حضرت گرايش پيدا مىكنند . به‌گونه‌اى كه روايات نشان مىدهد ، سفيانى مىخواهد قدرت را به او واگذارد ، امّا حاميان يهودى و رومى وى و دستيارانش او را سرزنش مىكنند . آنها با بسيج نيروهاى خود با امام ( ع ) و سپاه وى درگير نبردى بزرگ مىشوند ،